امروز

چهارشنبه, ۲۱ آذر , ۱۳۹۷

  ساعت

۰۰:۵۳ قبل از ظهر

سایز متن   /

 

  • نوجوانی

شاید باور نکنید اگر بگویم که مادران و پدران از اولین روز تولد فرزند خود، تا سن 20 سالگی اش فقط 7300 روز وقت داریم تا با او باشیم. اما با وجود تعداد اندک روزهای زندگی، همراه کودکی که به زودی پا به مرحله بلوغ می گذارد، هنوز آنقدر فرصت داریم، اگر رابطه ما با فرزندمان مبنای درستی ندارد، راه و روش بهتری را امتحان کنیم.
اشتباه بسیاری از ما والدین این جاست، با آن که می دانیم رفتار ما تا کنون با فرزندمان نتیجه مطلوب نداده، باز هم آن را تکرار می کنیم. بسیاری از ما در دل خود می گوییم: رفتاری که با فرزندم دارم همان رفتاری است که پدر و مادرم با من انجام داده اند. ولی نتیجه مناسبی حاصل نشده است، پس اگر من همان رفتار را شدیدتر از حد معمول انجام دهم، نتیجه ی بهتری می گیرم!!!

وقتی بعد از تکرار یک رفتار، با عدم رضایت مواجه شدیم، باید هوشیار باشیم و از تجربه های گذشته خود درس بگیریم.

توانایی بهتر نوجوانان در اندیشیدن درباره افکارشان، همواره با تغییرات جسمانی و روان شناختی که در معرض آن قرار دارند، به معنی آن است که آنها فکر کردن بیشتر در مورد خود را آغاز کرده اند.
این اندیشه ها با یک خود محوری همراه است که نوجوانان را در تمایز دیدگاه خود از دیگران دچار مشکل می کند. در واقع این ناتوانی در تمایز منجر به تحریف هایی راجع به خود و دیگران می شود، به قول دیوید الکایند تحریف هایی مثل تماشاگران خیالی و افسانه های شخصی را که از ویژگی های روانی نوجوانان است و  حاکی از تفکر خود مرکزبینی آن هاست .

 

  • تماشاگران خیالی

بدین معنی است که نوجوانان تصور می کنند، کانون توجه دیگران قرار دارند. در نتیجه، آنان شدیداً نسبت به خود حساس شده و اغلب برای اجتناب از اینکه شرمنده شوند، تلاش زیادی به خرج می دهند. برای مثال اگر نوجوانی یک روز صبح از خواب بیدار شود و ببیند که جوشی روی چانه اش است احتمالاً به خود خواهد گفت امروز بیرون نمی روم. تماشاگران خیالی به ما کمک می کنند تا بفهمیم چرا نوجوانان چند ساعت وقت را صرف وارسی کردن جزئیات ظاهر خود می کنند. در ضمن، تماشاگران خیالی، حساسیت آنها را نسبت به عیب جویی دیگران توجیه می کنند. برای نوجوانانی که معتقدند همه، عملکرد آنها را زیر نظر دارند، عیب جویی والدین یا معلمان می تواند موجب سرافکندگی شود.

 

 

  • افسانه شخصی (تفکر خود میان بین)

چون نوجوانان خیلی اطمینان دارند که دیگران آنها را مشاهده و به آنها فکر می کنند، عقیده کاذبی را درباره اهمیت خود پرورش می دهند. آنها احساس می کنند که استثنایی و منحصر به فرد هستند.  بسیاری از نوجوانان احساس می کنند یه قله های سربلندی رسیده اند و در ضمن غرق در ناامیدی هستند. برای مثال آنها خود را با دیگران مقایسه می کنند و بسیاری بر این عقیده اند که زندگی والدین آنها بسیار معمولی و یکنواخت است. 

وقتی افسانه شخصی با شخصیت هیجان خواه ترکیب می شود، به مخاطره جویی جوانان کمک می کند و آنها را متقاعد می سازد که نوجوانان آسیب ناپذیرند. در یک تحقیق معلوم شد که نوجوانان دارای افسانه شخصی و نمرات بالا در هیجان خواهی، در مقایسه با همسالان خود، دست به مخاطرات جنسی بیشتری می زنند، مواد مخدر بیشتری مصرف می کنند و اعمال بزهکارانه بیشتری را انجام می دهند. تماشگران خیالی و افسانه شخصی در اوایل نوجوانی قویتر هستند و سپس به تدریج کاهش می یابند. اما این برداشت های تحریف شده از خود، از خود محوری ناشی نمی شوند، بلکه پیامد پیشرفت در درک دیدگاه دیگران هستند که باعث می شود نوجوانان به آنچه که دیگران فکر می کنند بیشتر اهمیت دهند. 

وقتی از نوجوانان سئوال می شود چرا در مورد نظر دیگران نگران هستند، پاسخ می دهند به این علت که ارزیابی های دیگران پیامد های واقعی مهمی برای عزت نفس، پذیرش همسالان و حمایت اجتماعی دارند. در ضمن، نوجوانان برای چسبیدن به این عقیده که دیگران به ظاهر و رفتارآنها اهمیت می دهند، دلایل هیجانی دارند؛ انجام این کار به آنها کمک می کند تا هنگام تلاش کردن برای جدا شدن از والدین و تشکیل دادن یک شخصیت پایدار، به روابط مهم پایبند باشند. 

 

  • انتقاد از افراد صاحب قدرت:

والدین،معلمان و افراد صاحب قدرتی که در گذشته مورد تحسین بوده اند ،در نوجوانی دیگر بی عیب و نقص به شمار نمی آیند. آرمان گرایی نوجوانان آنها را به سمت ساختن رویاهای بزرگ دنیای بی نقص، دنیای که در آن بی عدالتی،تبعیض و رفتار مبتذل نباشد هدایت می کند. آن ها نمی توانند کاستی های زندگی روزمره را تحمل کنند اما بزرگسالان که تجربه ی بیشتری دارند ،نگرش واقع بینانه تری دارند. اختلاف بین نگرش بزرگسال و نوجوانان نسبت به دنیا، معمولا « شکاف بین دو نسل» نامیده می شود و همین باعث می شود که بین والد و فرزند تنش ایجاد می شود. اگر والدین این امر را طبیعی و نشانه ای از رشد اخلاقی تلقی کنند،در برخورد با نوجوانان خود موفق ترند.

  • تمایل به مجادله:

شرکت کردن در بحث های مذهبی ،فلسفی،اجتماعی،سیاسی و اقتصادی،و… یکی از ویژگی های دوران نوجوانی است. آنا فروید این تمایل نوجوانان را ناشی «فلسفه بافی»آنان می داند. توجه آنان که زمانی کودکانی انعطاف پذیر بوده اند، اکنون اهل جر و بحث می شوند و حقایق و عقاید ی را برای ایجاد مرافعه ردیف می کنند.

  • بلا تصمیمی:

نوجوانان در برخورد با انتخاب های متعدد دچار دوگانگی های شدید می شوند. مثلا انتخاب همسر، شغل و …

  •  دوگانگی در فکر و عمل:

نوجوانان در تفکیک واقعیت از خیال دچار مشکل می شوند، به طوری که افکار خود را عین واقعیت می دانند. دیوید الکایند در این زمینه معتقد است که بحث و تبادل نظر با دیگران می تواند در رسیدن به افکار سالم تر و روشن تر آن ها کمک کند.

 

در نهایت، در رابطه با خود آگاهی و تمرکز برخورد نوجوانان باید بدانیم که تماشاگران خیالی و افسانه شخصی، در دوره ی انتقال به عملیات صوری شدیدتر هستند، اما زمانی که استدلال انتزاعی تثبیت می شود، کاهش می یابد. با این حال این برداشت های تحریف شده از خود، لزوما بیانگر بازگشت به خود محوری نیستند. بلکه ظاهرا این برداشت ها، پیامی پیشرفت در درک دیگران هستند که باعث می شود نوجوانان در مورد آنچه دیگران فکر می کنند،خیلی نگران نباشند.

ضمنا نوجوانان برای چسبیدن به این عقیده که دیگران به ظاهر و رفتار آن ها فکر می کنند،دلایل عاطفی دارند. انجام این کار به آنها کمک می کند تا هنگام تلاش کردن برای جدا شدن از والدین و ایجاد درک مستقل خود،به روابط مهم پایبند باشند.

عارفه منجم / درودها

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی