امروز

جمعه, ۲۳ آذر , ۱۳۹۷

  ساعت

۱۹:۳۷ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

آندره گرین، یکی از برجسته ترین روانکاوان فرانسوی، در خانواده ای یهودی در قاهره مصر متولد شد. وی دوران دبیرستان خود را در مدرسه ای فرانسوی در قاهره گذراند و بر فرهنگ و زبان فرانسوی بسیار تسلط یافت و همچنین با زبان انگلیسی آشنا شد. بعدها با تسلط به این دو زبان، گرین توانست در انتشار تفکر روانکاوی فرانسوی در جامعه بین المللی نقش کلیدی ایفا کند.

در سال ۱۹۴۵ برای ادامه تحصیل به فرانسه مهاجرت کرد و با چشم انداز روانپزشک شدن وارد دانشکده پزشکی پاریس شد و در ۱۹۵۳ به عنوان یک روانپزشک فارغ التحصیل گردید. در ۱۹۶۵ پس از اینکه دوره آموزشی روانکاوی اش را به اتمام رساند، به عضویت جامعه روانکاوی پاریس درآمد و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ ریاست آن را بر عهده داشت. گرین همچنین نائب رئیس انجمن بین المللی روانکاوی از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ بود. در سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ استاد کالج دانشگاه لندن بود. گرین در سن ۸۴ سالگی در سال ۲۰۱۲ در پاریس درگذشت.

 

برای خواندن مطلب قبلی  آشنایی با آندره گرین روانکاو فرانسوی (۱)

 

 

مادر مرده: Dead mother

گرین بر نقش سائق ها در ساختار روانی و نقش تفکر در مؤلفه منفی تخریب گری تأکید کرد که از نظر او با توهم منفی مادر مرتبط بود. این علاقه گرین به توهم منفی – نه به معنای غیاب بازنمایی بلکه به معنای بازنمایی غیاب و فقدان – باعث شد تا او بتواند نشان دهد که چگونه غیاب افراطی تصویر مادر، که در آن سائق به سمت ابژه از دست رفته (۱۰) برمی گردد، تجسمی از عمل منفی است که در سطح عمیق زندگی روانی اتفاق می افتد.

گرین در مقاله “مادر مرده”، مادری را به تصویر می کشد که از نظر فیزیکی در دسترس است اما به لحاظ روانی زنده نیست، و به این ترتیب کودک را دچار سردرگمی و وحشت می سازد. گرین در این مورد از اصطلاح “سوگواری توخالی (۱۱) ” استفاده می کند و مجموعه ای از علائم را برای توصیف آن بر می شمارد از جمله توهم منفی، سرمایه زدایی از ابژه مادری، چاله هایی در روان، سایکوز توخالی، به علاوه همانندسازی اولیه چسبنده بیمار با مادر مرده.

گرین همچنین کار دیگران، به ویژه بیون (تأکید او بر ارتباط زدایی۱۲ ) و وینی کات را یکپارچه می سازد. بازخوانی گرین از مقاله ابژه گذار وینی کات ما را از این موضوع آگاه می سازد که چنانچه جدایی یا بیماری یا افسردگی مادر بیش از توان تحمل کودک باشد، بازنمایی مادر به قدر کافی خوب در ذهن کودک محو می شود. وینی کات این حالت را نوعی مرگ می داند. از نظر گرین در اینجا به جای بازنمایی ابژه، چاله ای در روان به وجود می آید، یک هیچ۱۳ به جای چیزی که نیست (۱۴) (عبارتی که گرین از بیون وام می گیرد). به این ترتیب این قلمرو نمادین سازی نیست، بلکه غیاب و فقدان و حوزه “مادر مرده” است.

 

خودشیفتگی:  dead narcissism

 

بحث گرین در زمینه ماهیت و کارکرد تحلیلی خودشیفتگی، بسیار چالش برانگیز است. گرین بین انواع خودشیفتگی تمایز قایل می شود: بدنی، عقلانی (ذهنی) و اخلاقی. خودشیفتگی اخلاقی از نظر ریاضت طلبی و کناره گیری رابطه نزدیکی با مازوخیسم اخلاقی دارد؛ اما برای مازوخیست اخلاقی، انگیزه اصلی احساس گناه برای تخلفات تنبیه نشده است، در حالی که برای خودشیفته اخلاقی، بیشتر احساس شرم ناشی از زندگی نکردن در حد ایده آل، بیش از یک فرد عادی نبودن یا وانمود کردن به آن مطرح می شود. تنبیه برای خودشیفته اخلاقی در قالب مضاعف کردن غرور اتفاق می افتد که کناره گیری های جدیدی را برمی انگیزاند. در واقع خودشیفته اخلاقی در حالتی از تنش دائمی بین ایگوی ایده آل و سوپرایگو، بین شرم و احساس گناه، بین ارضای خودشیفتگی و تنبیه زندگی می کند.

 

گرین همچنین نوعی تقسیم بندی خودشیفتگی مثبت و منفی نیز ارائه می دهد. او خودشیفتگی مثبت یا زنده (۱۵) را نوعی روش زندگی می داند که در آن دیگران، ارزش چندانی ندارند و نادان و فرومایه اند. اما در خودشیفتگی منفی یا مرده (۱۶) ، این خودِ فرد است که لایق اهانت و تحقیر است و هیچ حقی برای احترام و ارضا ندارد. در این نوع خودشیفتگی گویا فرد به دنبال هیچ چیزی جز بقا نیست و منتظر فرارسیدن مرگ است. زندگی او بسیار خالی است و چنانچه عاشق فردی شود، مطمعن است که این عشق راه به جایی نخواهد برد.

 

منابع:

References:
–    Caldwell, Lesley (1995) ‘Interview with André Green’, New Formations, 26: 15–۳۵٫ Campbell, Jan (2006) Psychoanalysis and the Time of Life: Durations of the unconscious, London and New York: Routledge. .

–    Green, A. (1999) The Work of the Negative, Andrew Weller (Translator), Publisher: Free Association Books.

–    Green, A. (2002). A Dual Conception of Narcissism. Psychoanal. Q., 71:631-649

–    Meissner, W. W. (2003). LIFE NARCISSISM, DEATH NARCISSISM. By André Green; translated by Andrew Weller London/New York: Free Association Books, 2001. 262 pp. Psychoanal. Q., 72(2):485-493

–    O’Shaughnessy , E. (2001). The Dead Mother: The Work of André Green. Int. J. Psych-Anal., 82 (3). 619-621.

–    Reed, G. S. (2002). The Work of the Negative. J. Amer. Psychoanal.  Assn., 50(1):343-347

–    Reed, G. S. and Baudry, F. D.  (۲۰۰۵). Conflict, Structure, and Absence. Psychoanal. Q., 74(1):121-155

–    Widlöcher, D. (2013). André Green (12 March 1927-22 January 2012). Int. J. Psycho-Anal, 94(1):166-167

 


  1. work of negative
  2. Dead mother
  3. dead narcissism
  4. white psychosis
  5. negative hallucination
  6. disobjectalising function
  7. objectalising function
  8. on negation
  9. Mourning & Melancholia
  10. Missing object
  11. Blank mourning
  12. Delinking
  13. Nothing
  14. no-thing
  15. Life narcissism
  16. death narcissism
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی